
మహారాష్ట్ర ఆధ్యాత్మికతకు, సాధుసంతులకు నిలయం. సంత్ ఏకనాథ్, నామ్దేవ్, తుకారాం, జ్ఞానేశ్వర్ లాంటి ఎందరో మహానుభావులు నడయాడిన పుణ్యభూమి అది. అదే కోవకు చెందిన గొప్ప ఆధ్యాత్మిక గురువు, హనుమద్భక్తుడు శ్రీ సమర్థ రామదాసు. ఛత్రపతి శివాజీ మహారాజ్కు గురువుగా ఆయన చరిత్రలో సుస్థిర స్థానం సంపాదించుకున్నారు. ఆయన తపోబలం, రామభక్తికి నిదర్శనంగా నిలిచే ఒక అద్భుత ఘట్టం ఇప్పటికీ భక్తుల నోళ్లలో నానుతూ ఉంటుంది. అదే.. ఒక మృతుడిని ఆయన తిరిగి బతికించడం! ఈ అద్భుత ఘట్టం వెనుక ఉన్న కథను ఓసారి స్మరించుకుందాం..
ఆశీర్వచనమే శాసనమై..
ఒకరోజు సమర్థ రామదాసు మార్గమధ్యంలో వెళ్తుండగా.. ఒక నవవివాహిత ఆయనను చూసి భక్తితో నమస్కరించి పాదస్పర్శ చేసింది. అప్పుడు ఆయన సహజంగానే ఆమెను "అఖండ సౌభాగ్యవతీ భవ" అని ఆశీర్వదించారు.
ఆ దీవెన వినగానే ఆ స్త్రీ కన్నీరుమున్నీరుగా విలపించింది. అప్పుడే తన భర్త మరణించాడని, తన భర్త మృతదేహంతో పాటు తానూ సతీసహగమనం చేసేందుకు వెళ్తున్నానని తన ఆవేదనను వ్యక్తపరిచింది.
రామనామంతో ప్రాణదానం..
ఆ మాటలు విన్న రామదాసు చలించిపోయారు. తన నోటి నుంచి వచ్చిన రామనామ ఆశీర్వచనం ఎన్నటికీ వృథా కాకూడదని ఆయన భావించారు. వెంటనే మృతదేహాన్ని ఉంచిన చితి వద్దకు చేరుకున్నారు. శ్రీరాముడిని మనసారా స్మరించుకుని, తన కమండలంలోని పవిత్ర జలాన్ని తీసి ఆ మృతదేహంపై చల్లుతూ తదేకదీక్షతో రామనామాన్ని జపించారు. ఆ శ్రీరామచంద్రుని అపార కరుణ, సమర్థ రామదాసు తపోబలం ఒక్కటై.. చితిపై పడుకోబెట్టిన ఆ వ్యక్తి ప్రాణాలతో తిరిగి లేచి కూర్చున్నాడు. స్థానిక కథనాల్లో ఆ మృతుడి పేరు ఎక్కడా ప్రస్తావించలేదు, కేవలం 'బ్రాహ్మణుడు' లేదా 'ఆమె భర్త' అని మాత్రమే కనిపిస్తుంది.
గ్రంథాలలో ప్రస్తావనలు..
సమర్థ రామదాసు జీవితంలోని ఈ అద్భుత ఘట్టం గురించి అనేక ఆధునిక, పౌరాణిక గ్రంథాలలో పేర్కొన్నారు.. శ్రీ సమర్థ చరిత్ర.. హనుమాన్ స్వామి రచించిన ఈ ప్రాచీన మరాఠీ గ్రంథంలో ఈ సంఘటనకు సంబంధించిన స్పష్టమైన ఆధారాలున్నాయి.
ది డివైన్ లైఫ్ సొసైటీ..స్వామి శివానంద స్థాపించిన ఈ సంస్థ ప్రచురణల్లో (Saints of India) రామదాసు తన కమండల జలంతో మృతుడిని ఎలా బతికించారో వివరించారు. పిల్లలకు, సామాన్యులకు అర్థమయ్యేలా చిత్రాలతో ప్రచురించిన 'సమర్థ రామదాస్' కామిక్ పుస్తకంలోనూ ఈ ఘట్టాన్ని కళ్లకు కట్టినట్లు చూపించారు.
ఆయన రాతల్లో ప్రస్తావించని మహిమలు..
ఇక్కడ చెప్పుకోదగ్గ విశేషమేమిటంటే.. సమర్థ రామదాసు స్వయంగా రచించిన 'దాస్బోధ్', 'మనాచే శ్లోక్' వంటి ప్రసిద్ధ గ్రంథాలలో ఆయన ఎక్కడా తన మహిమల గురించి రాసుకోలేదు. ఆ గ్రంథాలు కేవలం భక్తి, జ్ఞానం, వైరాగ్యం, సమాజ సంస్కరణలను మాత్రమే ప్రబోధిస్తాయి. ఆయన చూపిన మహిమలన్నీ ఆయన శిష్యులు, అనుచరులు, చరిత్రకారులు రాసిన జీవిత చరిత్రల ద్వారానే బాహ్య ప్రపంచానికి తెలిశాయి. స్వచ్ఛమైన భక్తికి, తపోబలానికి అసాధ్యమైనదంటూ ఏమీ లేదని ఈ కథ నిరూపిస్తుంది.
