ద్వాపర యుగంలో శ్రీకృష్ణుడి జననం ఒక అద్భుత ఘట్టం. చెరసాలలో జన్మించి, గోకులంలో యశోదానందుల ఇంట పెరిగిన ఆ పరమాత్మ చేసిన ప్రతి లీల, ఆయనకు ఉన్న ప్రతి పేరు వెనుక ఎంతో లోతైన అర్థం, ధర్మ సూక్ష్మం దాగి ఉన్నాయి.కన్నయ్య, గోపాలుడు, గిరిధారుడు, మాధవుడు, కేశవుడు, రణ్చోడ్, మురళీధరుడు.. ఇలా భక్తులు పిలుచుకునే ప్రతి పేరు వెనుక ఒక చారిత్రక, ఆధ్యాత్మిక నేపథ్యం ఉంది.గోవర్ధన గిరిని చిటికెన వేలుపై ఎత్తి ఇంద్రుడి అహంకారాన్ని అణచాడు కాబట్టే ఆయన 'గిరిధారి' అయ్యాడు. బృందావన వాసులను భయభ్రాంతులకు గురిచేసిన కాళీయుడిని మర్దనం చేసి, ప్రాణాలతో వదిలిపెట్టడం ఆయనలోని క్షమాగుణానికి నిదర్శనం. శిక్షించడం కన్నా పరివర్తన తీసుకురావడమే భగవంతుని ఉద్దేశం అని ఇది స్పష్టం చేస్తుంది.
అధికార వ్యామోహం లేని ఆదర్శమూర్తి..
కంసుడిని వధించి తన తల్లిదండ్రులను విడిపించిన కృష్ణుడు, రాజ్యాధికారాన్ని ఉగ్రసేనుడికి అప్పగించాడు. శక్తి, అధికారం అంటే సింహాసనం అధిష్టించడం కాదు, అర్హులైన వారికి దాన్ని అప్పగించడం అని తన ఆచరణ ద్వారా నిరూపించాడు. పేదవాడైన కుచేలుడిని ఆదరించడం, విదురుని ఇంట ఆప్యాయంగా భోజనం చేయడం, శిశుపాలుడి తప్పులను పదే పదే క్షమించడం ఆయన కరుణకు ప్రతీకలు. కురుక్షేత్రంలో అర్జునుడికి సారథిగా మారి, గొప్పదనం అధికారంలో కాదు.. సేవలో ఉందని చాటిచెప్పాడు.
గీతాబోధ - కర్మయోగం..
మహాభారత యుద్ధంలో అర్జునుడు బంధుప్రీతితో మోహంలో పడినప్పుడు, కృష్ణుడు చేసిన గీతోపదేశం ప్రపంచానికే దిక్సూచి. "ఫలాపేక్ష లేకుండా కర్మ చెయ్యి, నీ ధర్మాన్ని నీవు ఆచరించు" అనే కర్మయోగ సందేశం నేటికీ ఆచరణీయం. సుఖదుఃఖాలను, లాభనష్టాలను సమానంగా స్వీకరించాలని భగవద్గీత ప్రబోధిస్తోంది.
షోడశ కళాకృష్ణుడు..
శ్రీకృష్ణుడు షోడశ (16) కళలతో జన్మించిన పూర్ణావతారం. జ్ఞానం, ప్రేమ, న్యాయం, సహనం, క్షమ, సౌందర్యం, కళ, సంగీతం, నాయకత్వ లక్షణాలు అన్నీ మూర్తీభవించిన తత్వం ఆయనది. అందుకే ఒకే సమయంలో అల్లరి చేసే వెన్నదొంగగా, వేణుగానలోలుడిగా, సుదర్శన చక్రధారి అయిన యోధుడిగా, గీతను బోధించిన జగద్గురువుగా బహుముఖ కోణాల్లో దర్శనమిస్తాడు. ఎల్లప్పుడూ ధర్మాన్ని ఆచరిస్తూ, సమస్త జీవులపట్ల ప్రేమను పంచుతూ, ఎలాంటి పరిస్థితుల్లోనైనా చిరునవ్వు తో మన కర్తవ్యాన్ని నిర్వహించడమే కృష్ణతత్వం మనకు అందించే అసలైన సందేశం.